Je bent hier: Home » Innovatie & Groei » Het gevaar dat kunstmatige intelligentie heet

Het gevaar dat kunstmatige intelligentie heet

Het gevaar dat kunstmatige intelligentie heet

Al een tijdje maak ik gebruik van de smart app Wave, een slim navigatie- en agendasysteem. Elke ochtend krijg ik een seintje wanneer ik naar mijn werk moet vertrekken. Het tijdstip van vertrek wordt afgestemd op de weersomstandigheden en de drukte op de weg. Ik dacht dat de app uitsluitend de info uit mijn agenda haalde, maar ik ben er nu achter dat hij ook mijn locatiegegevens en reishistorie gebruikt. Ik weet niet of ik daar heel blij van word…

Ik ontdekte het toen ik een paar dagen achtereen naar een andere bestemming was geweest en ineens een seintje kreeg dat ik drie kwartier eerder moest opstaan om op tijd op mijn werk te verschijnen. Wave en andere slimme apps anticiperen op je gedrag en houden rekening met je context. Dat doen ze op basis van wat jij opgeeft, maar dus ook op basis van info uit externe bronnen. Die koppeling met externe bronnen en de herkenning van patronen die daaruit gemaakt kan worden, gaat steeds verder. De vraag is hoe ver willen wij dat dat gaat? Laten we zo’n systeem ons straks bijvoorbeeld vertellen wat we moeten eten?

The sky is the limit

De door IBM ontwikkelde supercomputer Watson verslaat nu al moeiteloos de wereldkampioen schaken. De ontwikkelingen gaan razendsnel, the sky is the limit. Straks worden we op veel fronten door kunstmatige intelligentie ingehaald en zullen we samenleven met computers die razendsnel patronen herkennen en… emotieloos beslissingen nemen. Velen vinden dat een fijn vooruitzicht. Ik denk daar wat genuanceerder over en wel om de volgende reden. Stel ik heb trek in een gehaktbal, ik loop naar de koelkast en kom tot de ontdekking dat ik vergeten ben gehakt te kopen. Met de vraag wat nu te doen wend ik me tot de thuiscomputerrobot, die geeft de makkelijkste oplossing: pak de kat. Dit lijkt misschien een wat extreem voorbeeld, maar het gevaar ligt wel degelijk op de loer dat wij onze verantwoordelijkheid uit handen geven aan computers. Er zijn immers al zelfrijdende auto’s en medische apps die adviezen geven. Stel dat uit mijn social media historie blijkt dat ik een hekel heb aan fietsen en hou van katten, zal de slimme autosoftware in een ongelukssituatie dan kiezen voor de fietser of de kat?  Het lijkt misschien vergezocht maar de realiteit is dat systemen al dagelijks voor ons beslissen op gronden die wij niet meer overzien.

Experts onder wie Stephen Hawking waarschuwen voor de gevaren van kunstmatige intelligentie. Nu lijken de toepassingen nog relatief onschuldig, maar we zullen in de toekomst steeds meer gestuurd worden door internet en applicaties. Als we daarin doorschieten is het de vraag of we nog wel over ons eigen leven en onze eigen toekomst beslissen of dat de computer alles bepaalt. In het ergste geval lopen we straks het risico dat onze robot de kat in de pan stopt als het gehakt op is.

email

Over de auteur

IT-auditor en -adviseur

Geïntrigeerd door de invloed van techniek op mens en maatschappij. Werk als grootste hobby. Sleutelen aan oldtimers (voor de liefhebbers: een Triumph uit 1971 en een Austin-Healey 3000 uit 1966). Voeden ouders de kinderen op, of is het andersom?

Aantal berichten : 31

Leave a Comment

© 2017 Mazars Nederland meer info

Scroll naar de top